Dag 2. Horror and hell! (met een dikke knipoog)

Veel geslapen hebben we niet aan boord. Niet om het één of ander, maar het was gewoon te krap om lekker te slapen en te kort om uit te rusten. Maakt niet uit. Wij zijn wel het één en ander gewend. Wij bikkelen wel door en zullen hoe dan ook ons doel bereiken. Wat wij willen is alles eruit halen wat er inzit en daarbij ook nog volop van alles genieten en vooral géén stress!!!!

hut

Onze hut! Geweldig gewoon

Ja… ok wij worden af en toe danig op de proef gesteld! Tot nu toe krijgen “ZE” ons er nog steeds niet onder. Af en toe een pruillipje mag, maar dan moeten we weer gewoon de knop omzetten en genieten van alles wat er WEL lukt!

Vandaag was het zo’n dag dat we even weer werden getest op onze stressbestendigheid en ons relativeringsvermogen. Vooral Linda heeft het flink te verduren gehad. Je snapt het misschien wel….. weinig slaap, een ADHD vriendin die je de oren van het hoofd tettert en om de haverklap alles kwijt denk te zijn en na 10 keer de tas over de kop te hebben gehad weer tot de conclusie komt dat het weer paniek om niets was. Wat in haar ogen “kwijt” is, blijkt gewoon onder in de tas te zitten die ze al 10 keer over de kop heeft gehad! Wie zou daar niet gek van worden, van zo’n drukte maker! Linda weet altijd de “reset” knop te vinden en dan gaat het weer een tijdje goed.

koffer

Mijn koffer al gevonden meneer?

Linda en ik komen er achter dat het andersom eigenlijk niet anders is. Waar Hilona druk is, is Linda de rust zelfe, maaaaaaaaaar die Supèrtje kan er ook wat van hoor! Geloof me, die kan ook een potje “drukte maken”. Dan hoor ik haar standaard stopwoordje “Gadverdarrie”!!!! Nu we veel Duitsers om ons heen hebben en zij zelf toch van Duitse bloed is, kan het zijn dat er dan ook nog achteraan komt “Mag kein scheiss!!!!”

Om half 8 zijn we geland en we hadden verwacht dat we toch wel tegen een uur of 9 in de “Hop on, hop off bus” zouden zitten, om onze eerste indrukken van Dubaï op te doen. Ik kan jullie nu al verklappen, dat op de vraag: ”Hoe was Dubaï?”, wij helaas nu nog geen antwoord kunnen geven.

ons huis

Ons huis voor een dikke week. Kon slechter toch?

De transfer met een privé taxi naar “ons” schip, hadden we al in Nederland geregeld. Lekker convenant! Geen stress. Klopt! Als je goed de matrixborden op het vliegveld goed leest en niet in je arrogantie maar met een half oog notitie neemt van wat er nu werkelijk met de tekst op die borden wordt bedoeld. Wij denken dat wij “diva’s” zijn en dat is ook gelijk de reden dat het weer “mis ging”. Wat de gate was voor businessclass reizigers en dus het pad was voor de “op hogere stand” levende medemensen, hadden wij verward met het feit dat wij een prive taxi hadden geboekt! Dat bleek toch niet hetzelfde te zijn. Die rode loper lag er dus niet voor ons. Eén seconde hebben we toch even mogen voelen, hoe het voelt om een echte diva te zijn! Verhaal wordt zo vervolgt….. (tja we houden wel  van spanning dus even een kleine “cliffhanger”!)

5 thoughts on “Dag 2. Horror and hell! (met een dikke knipoog)

  1. Geweldig! ! Ik heb er al een beeld bij, haha. .ik hoop op heel veel plezier, lol, stress, relax en blundermomentjes, want dit leest heerlijk weg..wacht met spanning op het volgende deel!!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *