Dag 5 – Linda toch een pyromaan!

Ons dag begint lekker rustig. Om 19:00 uur gaan we pas aanmeren in Abu Dhabi, dus we nemen het er even van! We hebben ons ontbijt lekker buiten in het zonnetje op het achterdek van het schip hadden genuttigd. Lekker met een heerlijk briesje! Het bevalt ons zo goed, dat we besluiten om maar een flesje wij te laten aanrukken. Een 11 uurtje. Dit hebben we afgekeken van het stel dat naast ons zit. Een “oale kerel” die in zijn mid-life crisis zit en zijn piep jong vrouwtje. Wij kunnen niet snappen wat zo’n jonge mooie meid met zo’n keren moet. Die keren begrijpen we wel. Jammer dat hij daar een zak voor geld voor nodig heeft om haar aan zich te binden. Hij zal het wel nodig zijn om zijn ego op te krikken, want lelijk dat hij is!

flesjes wijn met ober

Ober serveert ons 11 uurtje, half 1 tje en 2 uurtje

Via de golf van Oman gingen we weer naar de Perzische golf. Tijdens onze toch richting Abu Dhabi voeren we langs Iran dat zich een klein 50 kilometer ten Noorden van Dubaï bevindt. Hoe wij dat weten? Linda kreeg ineens een sms met de melding “Welcome to Iran”. Best wel apart, maar dat is even weer mooi meegenomen. Kunnen we op ons lijstje van landen zetten.

We zitten heerlijk te genieten van ons wijntje en in tussentijd ben ik weer een stukje van één van onze reisverslagen aan het schrijven. Linda is lekker aan het Facebooken en Whatsappen. Zij zorgt er voor dat iedereen die reageert even een reactie van ons terug krijgt. Wij vinden het super leuk dat er zo veel op onze verhalen wordt gereageerd. De reacties zijn super! We zijn een goed team en hebben de taken goed verdeeld. Hilona schrijft en Linda reageert!

Linda wijntje

Linda geniet van haar wijntje

We knippen wat foto’s van de omgeving en het schip en nemen een half 1-tje. Nog een flesje wijn. Heerlijk zo. De zon brandt er goed op. Dat is mooi meegenomen. We krijgen nu misschien ook nog een beetje een kleurtje. Veel kans hiervoor hebben we namelijk niet, aangezien we als we één van de landen die op ons reisprogramma staan een bezoek brengen, moeten we altijd de “dresscode” van dat land hanteren. Hier in het Midden-Oosten is dat nu éénmaal met veeeeeeeel bedekt en dus geen kans voor ons om op die manier een bruin tintje te krijgen. We zijn hier ook niet gekomen om bruin te worden.

Al snel is het 2 uur. Tja…. als je geniet, vliegt de tijd altijd voorbij. Een 2 uurtje dan maar? Waarom ook niet. We moeten nog tot 19:00 uur hier op het schip blijven, dus nemen we het er maar van.

fles wijn en wijnglazen

Ons 2 uurtje in stijl geserveerd.

De lunch slaan we maar over. Het restaurant is inmiddels “gesloten”, maar we blijven lekker zitten. Tegen vier uur wil Hilona het volgende “item” op haar bucketlist graag afchecken. Ze wil toch een keer voelen hoe het is om op de “loooooveboat” even lekker te zwemmen en op het zonnedek te liggen! Dat moet je toch eens mee maken. Een zwembad op een boot. Het is toch wel heel apart! Hilona neem een duik in het water en Linda verwacht dat ze met een grijns weer boven water komt. Mis! Met een rare grimas komt ze weer boven. Er blijkt zout water in het bad te zitten. Dat mag de pret niet drukken.

Een duik in een zwembad op een cruiseschip moet je een keer meemaken

Een duik in een zwembad op een cruiseschip moet je een keer meemaken

’s Avonds ben ik er eindelijk achter, waarom ze Linda haar koffer zo lang hebben vastgehouden toen we aankwamen. Linda blijkt toch een hele “spooky” kan te hebben en wat lichtelijk crimineel gedrag! Had in niet van haar gedacht! De altijd zo onschuldig lijkende Linda Supèr is niet wie wij denken die zij is! Er schuilt in haar een ware pyromaan! Haar poging om het schip in vlammen op te laten gaan werd gelukkig op tijd geconfisqueerd! Door haar zelf…. dat dan weer wel XD. Terwijl wij lekker zitten te eten en met elkaar aan het babbelen zijn (ja dat doen wij graag), verneem ik dat Linda haar aandacht niet houden bij hetgeen ik aan het vertellen ben. Ze werd afgeleid, door iets wat wel eens het einde van de Aïdadiva had kunnen zijn. Ook gelijk het einde van ons waarschijnlijk.

rookpluim

Hier begon het allemaal mee. De rookpluim is goed te ziien

Wat was er namelijk gebeurd? Linda had haar tasje aan de zijkant van ons tafeltje gelegd. Boven op een ingebouwd lampje die voor wat sfeer moest zorgen hier op het schip. Linda sloeg, toen ze besefte wat er aan de hand was, ineens een harde gil! Het bedienend personeel was razend snel ter plekke om te aanschouwen wat er aan de hand was. Rookpluimen kwamen er uit de tafel, op de plek waar Linda haar tasje op het lampje had gelegd. Ze vond het al een tijdje zo vreemd ruiken! Pffffff. Wij lagen helemaal in een deuk, maar de obers van het restaurant vonden het allerminst een grappige situatie! Twee obers liepen af en aan met doekjes om het rook niet te laten uitbreiden tot een vuur! Wij zaten daar maar dom met z’n tweeën te lachen en hadden eigenlijk niet zo snel door dat het best wel een heftige en serieus gevaarlijke situatie had kunnen worden. Ach, het was ja goed afgelopen. No problem toch? Als bewijs van haar poging tot brandstichting heb ik opnamen, in de vorm van een filmpje en heeft Linda een tasje met een zwart brandgat waar ze elke avond door verschillende obers aan wordt herinnerd. Al het personeel blijkt de volgende dag volgens ons op de hoogte te zijn van het voorval, want verschillende obers komen bij Linda en met een oooooh en aaaaahhh wijzen ze dan de brandplek op haar tasje.

brandschade

Tasje met brandschade

Eigenlijk was het best een goede actie van Linda. Ze vertelde dat ze het had gedaan om even de boel op scherp te zetten. Even te kijken of de veiligheidsmaatregelen hier aan boord nog verbeterd konden worden. Ja dus! Volgens ons is er de volgende morgen gelijk een “briefing” geweest voor alle personeelsleden, met de mededeling dat vanaf nu alle personeelsleden alle brandgevaarlijke plekken waar zich lampjes in de tafels bevinden bevrijden van tasjes, mochten die daar op worden gelegd door passagiers! Komt er toch nog iets goeds uit.

Het verhaal in Abu Dhabi wat we die avond hebben beleefd vertel ik later. We zijn helemaal total loss en ik zal proberen in het vliegtuig het verhaal verder te schrijven en als dat niet lukt wordt het dit weekend. Of helemaal niet. Je weet het maar nooit met mij!!!

6 thoughts on “Dag 5 – Linda toch een pyromaan!

  1. Haha echt iets voor linda om er dan ook nog bij te gaan zitten te lachen. Zie het al helemaal voor me!! Wens jullie n veilige terugreis meiden xx

  2. Hey Tok dat verhaal moet er wel komen hè, al wordt het ook met de kerst.
    We willen alles weten van de reis. Rust maar lekker even uit Diva,s. En een goede reis terug!!!! Goed opletten op de luchthaven en de treinstations. hahaha

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *