Reisverslag dag 1 – Dat zal toch wel niet? met foto

Dag 1 – Dat zal toch wel niet?

Waren we goed voorbereid voor deze reis? Ik niet en dat wist ik, Linda wel (dacht ze…). We hadden allebei al verlof vanaf dit weekend dus genoeg tijd om ons voor te bereiden op de reis. Toch???? Tja, het loopt niet altijd zo als je van plan was. Zaterdagavond eerst nog even een feestje van de verjaardagen van Thie en mij. Werk dingetjes die toch meer tijd hebben gekost dan ik had verwacht. Kortom. Ik moest vandaag mijn koffer nog inpakken. Linda daarentegen zat vanmorgen al heerlijk relaxed aan de koffie met vriendin Ineke.

Onze hut is 6209

Onze hut is 6209

Stress???? Welnee, keep it cool, zei ik tegen mezelf dan komt het helemaal goed. Ach waarom ook alles al gereed hebben voor vertrek, dat is ook zo saai! XD

Een kwartier voor vertrek uit huis, moest ik nog even naar de winkel om wat zaken te kopen. Zelfs dat kwam helemaal goed. Op het moment dat ik gereed was, stond Linda voor de deur! Wat weer een goed timing.
Dat gaat allemaal veeeeeel te goed. Tja juist als alles goed gaat, dan raak je in de stress. Er moet dan wel iets misgaan. Dit gaat veel te goed.
Dat ik nou uitgerust was, mhaaaa dat kon ik niet echt zeggen, maar ach als we eenmaal in de trein zouden zitten dan konden we toch relaxen. Met de trein reizen is lekker relaxed….. Yeah right……

gouden tijden

Gouden tijden wordt ons beloofd

Ik had me helemaal niet kunnen verdiepen in onze reispapieren enz. Zelfs de reisboekjes van Dubaï, Oman, Abu Dhabi en Bahrein heb ik maar amper in kunnen kijken (maar ik heb ze, dat is het belangrijkste). Het nadeel van veel reizen is, dat je een beetje nonchalant wordt. Het loopt allemaal wel. Been there, done that! Het is allemaal gesneden koek voor ons, dat reizen!
Jaaaaaaaaaaaaa, dan ga je foutjes maken hè! Het moest ook een keer gebeuren. We denken wel dat we diva’s zijn, maar de buitenwereld wil dat nog steeds niet begrijpen. Hoe dom!
De reis met de trein naar Zwolle liep op rolletjes. Check! Dat is weer meegenomen. Op station Zwolle hebben we 5 minuten om over te stappen op de trein naar Schiphol. Normaal gesproken moet dat lukken, behalve…… Als je een koffer en een tas bij je hebt van 30+ kilo EN je met de trap of lift naar het volgende spoor moet EN je niet weet waar het spoor is, vanwaar de reis naar Schiphol zijn vervolg zal hebben.
1e foutje….. We hadden i.p.v. bezig zijn met Whatsapp, Facebook en ons druk te maken om ons reisblog, ook even kunnen checken of het spoornr. waar onze trein naar Schiphol zou vertrekken zich bevond. Niet gedaan dus… Een gemiste kans.

 

Problemen die zich opdoemden waren:
– Station Zwolle: De lift naar etage 1 (waar ons spoor naar Schiphol zich bevond) was zo traag als stront in een nauwe trechter. Geloof me dat is heeeeeeeel traag.
De seconden tikten voorbij. Vijf minuten is dan niets. Uiteindelijk waren we toch binnen 3 minuten boven. Nog 2 minuten te gaan.
– Station Zwolle: Spoor 5a, woar is dat???? Om binnen 2 minuten uit te zoeken waar dat spoor zich bevindt en er met een 30+ kilo bagage naar toe begeven, bleek niet haalbaar.

Hoewel???? Het was bijna gelukt. Wat het niet dat Linda de trein met één druk op de knop had geactiveerd om te vertrekken. Tenminste dat vermoeden wij. Namelijk precies op het moment dat Linda op de knop drukte, om de treindeur te openen die ons een plekje in de trein naar Schiphol zou garanderen, maakte te trein een knarsend geluid en begon te bewegen en…….. vertrok zomaar voor onze neus.

Ach iedereen maakt fouten, ook wij echt waar. Je zou het niet denken als je ons ken, we lijken echt perfect, maar geloof me zelfs wij laten af en toe wel een steekje vallen. Bij deze heb ik een stukje van onszelf geopenbaard en geven we toe dat dit een zwak puntje van ons was. Ach, we zijn even op scherp gezet, even wakker geschud. (zou je denken…. Toch?)

Trein gemist. Geen probleem toch? Nee hoor, want we waren op tijd vertrokken. We hadden wel al verwacht dat de machinist niet doorhad dat de diva’s er aan kwamen en dat hij voor ons toch echt wel even had kunnen wachten. Dat hadden we al ingecalculeerd gelukkig. Dat dan wel weer.

Een half uur later dan gepland, konden we onze reis vervolgen richting Schiphol. Kleine tegenslag, maar mag geen naam hebben. De reis naar Schiphol verliep verder vlot, behalve dat het internet zeeeer traag was en ik dus de hele tijd bezig ben geweest om een foto te uploaden naar ons reisblog. Een nuttige bezigheid. Achteraf niet zo.
5 minuten voordat we in Schiphol zouden arriveren, bedacht ik me ineens of we ook nog van te voren moesten inchecken of zo. Helemaal niet bij stilgestaan. Ik had Linda er ook niet over gehoord en we waren zo arrogant om maar aan te nemen dat het allemaal al geregeld was. Uhuhhhh…. Wie had dat moeten doen dan? De diva’s hebben nog net geen “personal assistant” die dat voor hun regelt. We hadden het even te hoog in onze bol gekregen. Het foutje van eerder, had toch voldoende een waarschuwing moeten zijn om alert te zijn. Niet voor de diva’s.

Hilona slingerde haar telefoon snel tevoorschijn en via de site van de vliegmaatschappij “Emirates” waar we mee zouden vliegen, redde ze het net om voor het openen van de deuren van de trein op Station Schiphol, op de online incheck pagina te komen. De koffers voor ons uit rollend vulde Hilona online de velden in die nodig waren om online onze incheck te bevestigen. Zou dit in één keer lukken???

Tuurlijk niet. Dat zou ook te mooi zijn om waar te zijn. We moesten ons paspoortnummer ook invullen en die kent Hilona echt niet uit haar hoofd. Met een flinke pas richting incheckbalie 29 en de koffers voor haar uitschuivend, wist Linda toch nog net even voor het arriveren bij de lange rij voor de incheckbalie de paspoorten tevoorschijn te toveren. Aannemende dat het online inchecken wel ging lukken, gingen we in de rij staan met het bordje “online incheck”. Tegen de tijd dat wij daar aan de beurt waren, was het online inchecken vast gelukt. Hoe overmoedig van ons.
De rij ging langzaam richting de incheckbalie en wonder boven wonder lukte het Hilona om het online inchecken te voltooien. Maaaaaar…….. Er kwam nog een verrassing uit de hoge hoed. Nee het was helaas geen konijn. Om online in te checken moest je de boardingpass nog afdrukken. Aangezien de diva’s niet beschikken over een draagbaar printertje, moest Hilona inventief zijn en alle mogelijke opties checken om dit “probleem” snel op te lossen. Conclusie was, dat de meneer of mevrouw die ons aan de balie zou inchecken, vast de barcode van de boardingpass moest scannen. Een pdf bestand zou volgens Hilona ook wel volstaan. Dit was ook wel het geval, echter om de boardingpass naar pdf om te zetten, moest het bestand op de telefoon geopend worden…… Helaas, weer een kleine tegenslag. Dat wilde niet op een mobiel apparaat.

Maaaaar. We zijn niet voor één gat te vangen. Het leven bestaat niet uit problemen, maar uit uitdagingen en de kop laten hangen is geen optie. We moeten denken in oplossingen en niet in problemen! Hilona heeft haar laptop bij haar en wifi hebben we gratis op Schilhol. De tijd begint te dringen en we voelen enige druk (oftewel we hadden het niet meer van de stress).

Je moet je voorstellen dat je in een lange rij staat voor een incheckbalie, waarvan men verwacht dat je al online hebt ingecheckt en dus in het bezit bent van een geprint exemplaar van de boardingpass. Je staat met je koffer in de rij, met daar bovenop een tas en daar weer boven op een laptop, waar je druk op aan het typen bent terwijl je bijna aan de beurt bent om in te checken. Achteraf moet dat voor anderen een komisch gezicht zijn geweest. Voor ons wat het puur een kwestie van overleven!

Er staan nog vier personen voor ons en we beginnen het nu toch lichtelijk benauwd te krijgen. We willen niet voor lul staan zonder boardingpass. Snel de mail met de link naar de boardingpass doorgemaild naar een ander e-mail adres die op de laptop snel te benaderen is. Nog 1 persoon te gaan……. Hilona heeft inmiddels haar boardingpass kunnen openen op de laptop. Nu die van Linda nog. Linda mailt de link met een noodgang door en…. Ding dong. Wij waren aan de beurt. Hilona draait vol goede moed haar koffer, met tas EN laptop 180 graden. Ze wil net een verhaal afsteken van online inchecken en het wil niet lukken en we kunnen niet printen….. enz. enz. Die lieve jongen (ook wel een lekker ding hoor, maar dat terzijde) achter de incheckbalie interrumpeerde Hilona gelijk en sprak de verlossende woorden: ”Meiden geen stress hoor, ik print de boardingpassen wel even voor jullie uit!!!” Waarschijnlijk zag hij de paniek in de ogen van Hilona en Linda en had medelijden met hun of hij zag iets van herkenning. Hij meldde namelijk gelijk daarna, dat wij wel uit het verre Oosten kwamen, waarop Hilona zei: “Ja dat klopt en wij gaan naar het Midden Oosten”. Bleek dat de jongen uit Emmen kwam! Niet te geloven toch?

We waren eindelijk ingecheckt en nu konden we relaxed. NOT. We moesten ons om 20:50 uur melden bij Gate G03 en het was inmiddels al half 8. Veel tijd om te relaxen en te shoppen en even lekker uitgebreid te eten was er dus niet bij! De enige mogelijkheid tot een versnapering was een pizzatent, waar een rij stond van Schiphol tot ongeveer Dubaï! Maar wat moet je als je honger hebt. Met een klein pruillipje (een kleintje maar hoor) hebben we een half uur in de rij gestaan om een pizza en een pasta te bestellen. Ja je hoort het goed. Daarna moesten we nog wachten op ons eten.

We kregen spontaan een flesje wijn van een Engelse “buurvrouw” die haar pizza al had genuttigd en moest boarden. Waarschijnlijk keken we erg dorstig uit! Het eten heeft ons heerlijk gesmaakt en ook het flesje wijn. Al met al gingen we zonder verdere tegenslagen aan boord van de Boeiing 777 van Emirates. Zelfs geen huilend kind was er om onze vlucht te verpesten. Hoe de vlucht verder ging en hoe dag 2 verliep horen jullie zodra wij weer een beetje “op de kloeten binnen”.

16 thoughts on “Reisverslag dag 1 – Dat zal toch wel niet? met foto

  1. Diavas wat lees ik nu allemaal hahaha dat gebeurd jou toch niet linda,jij hebt altijd alles onder controle,heb wel ff gelachen om het hele verhaal sjattssies,hoop dat het jullie nu beter vergaat en alles een beetje mee zit ,ik zeg maar weer gaan met die banaan,dikke smok van ut emmer-compas XX

  2. Wat een spanning, maar gelukkig is alles goed afgelopen. Heel leuk om te lezen en heel veel plezier de komende week. Heel veel liefs van hier

  3. Prachtig om te lezen diva’s!
    Let er wel op dat jullie de boot straks niet een keer gaan missen 😉
    Lekker genieten en ik wacht op jullie volgende verslag 🙂

  4. Lekker op z’n Hilona’s geschreven! Fantastisch 🙂 Zag het ook helemaal voor me. Veel plezier en een fijne vakantie dames!

  5. Nou, nou… echt weer iets voor jullie. En maar denken och dat komt wel goed, we zijn al zo vaak op reis geweest WIJ weten het wel. Maar jullie zijn aan boord dus…. relax en geniet!!! xxx

  6. Pfff wat n tegenslagen!! Maar nu alleen maar genieten dus. Mooi om jullie te volgen op jullie reis. Kun je wel n boek van maken haha. Have fun diva’s!!:-)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *